Kerk van St. Blaise Dubrovnik zwart en wit | Beperkte oplage van 10

Kerkarchitectuur van Dubrovnik

Van boven de stenen straten van Dubrovnik rijst de Sint-Blasiuskerk op als een stil anker in een zee van pannendaken. Het uitzicht comprimeert eeuwen in één frame: ronde koepel, gebeeldhouwde beelden, verweerde kalksteen en de vertrouwde geometrie van de Adriatische kust. Ik stond hoog op de stadsmuren toen het late middaglicht over de oude stad begon te glijden, de harde randen verzachtte en de gebouwen die zachte gloed gaf die alleen mediterrane steden lijken te kennen. In zwart-wit gaat de scène minder over kleur en meer over structuur, over hoe generaties hun leven op elkaar stapelden.

Wat mij naar Dubrovnik trekt, is het gevoel dat niets hier toevallig is. De daken leunen naar elkaar toe alsof ze in gesprek zijn, en de kerk staat in het midden als een geduldige luisteraar. Je kunt bijna het gewicht van de geschiedenis in de tegels voelen: stormen, oorlogen, vieringen en gewone ochtenden, allemaal opgevouwen in dezelfde oppervlakken. Door dit van een afstand te fotograferen kon ik afstand nemen van de toeristische ansichtkaart en naar de stad kijken als een levend organisme, laag voor laag opgebouwd over honderden jaren.

Ik herinner me dat ik eerder op de dag door de straten liep en de echo van voetstappen door smalle steegjes hoorde, en de geur van de zee die uit de haven opsteeg. Tegen de tijd dat ik het uitkijkpunt bereikte, was de drukte afgenomen en voelde de stad alsof ze weer haar eigendom was. Dat moment is voor mij belangrijker dan welke checklist met oriëntatiepunten dan ook. Een foto moet voortkomen uit de bestede tijd, uit lang genoeg stilstaan ​​om een ​​plek te begrijpen, in plaats van deze simpelweg te verzamelen.

Deze afbeelding is op locatie gemaakt op basis van een echte, geleefde ervaring in Dubrovnik, en elke afdruk is persoonlijk ondertekend en vergezeld van een certificaat van echtheid waarin wordt bevestigd dat het een originele foto is. Voor mij is auteurschap geen slogan, maar een verantwoordelijkheid tegenover de plaatsen die ik fotografeer en tegenover de mensen die ervoor kiezen om met het werk te leven.

Het ritme van koepels en daken zorgt ervoor dat dit stuk zowel architectonisch als intiem aanvoelt. Het werkt prachtig in ruimtes die waarde hechten aan textuur en geschiedenis: studeerkamers, bibliotheken, huiskamers waar gesprekken blijven hangen. De zwart-witbehandeling benadrukt de vorm boven het spektakel, waardoor de kijker elke keer dat hij kijkt nieuwe details kan ontdekken: een gebarsten tegel, een gebeeldhouwd gezicht, een klein raampje dat half verborgen is in de schaduw.

Als u zich aangetrokken voelt tot het karakter van kustplaatsen, gevormd door de tijd, zult u dit wellicht ook waarderen Dubrovnik rode daken Adriatische kust kunst aan de muur. 

© Dan Kosmayer, 2020