Dan Kosmayer – Kunstenaarsverklaring over echte beeldende kunstfotografie
Ik heb ruim vijfendertig jaar met een camera door de wereld gezworven – door steden, bossen, kustlijnen, woestijnen, vergeten gebouwen, drukke straten en plekken waar de meeste mensen langslopen zonder ze ooit echt gezien te hebben.
Dat laatste is voor mij van belang.
Ik ben nooit bijzonder geïnteresseerd geweest in het fotograferen van alleen het voor de hand liggende. Het beroemde uitzichtpunt. De ansichtkaart die iedereen al kent. Ik ben veel meer geïnteresseerd in wat iets buiten het verwachte ligt: een verouderde deuropening, een gezicht in een menigte, een verlaten machine, een vreemde ontdekking langs de weg, een lege kamer, een gebaar dat een halve seconde duurt. Soms bevat de meest alledaags ogende plek de foto die ik me al jaren herinner.
Fotografie is voor mij minder een techniek geworden dan een manier om door de wereld te bewegen. Ik kijk. Ik wacht. Ik dwaal af. Vaak heb ik geen idee wat ik zoek totdat het voor me verschijnt.
Die onzekerheid hoort erbij.
Ik heb door meer dan vijfenveertig landen gereisd met een camera in mijn hand, en de foto's die ik het meest waardeer, hebben betrekking op de ervaring van het daadwerkelijk daar zijn. Hitte, kou, lawaai, stilte, uitputting, toevallige ontmoetingen, verkeerde afslagen, vroege ochtenden, lange wandelingen. Dit alles raakt verstrikt in het uiteindelijke beeld.
Een foto draagt iets over van de plek waar hij gemaakt is.
Dat is voor mij nog belangrijker geworden nu fotografie een tijdperk binnengaat waarin overtuigende beelden kunnen worden vervaardigd zonder camera, reis of zelfs een echte plaats. Elke foto in mijn verzameling begon met iets waar ik daadwerkelijk voor stond. Een echt persoon. Een echt landschap. Een echte straat. Een echte structuur. Een vluchtig moment dat bestond en vervolgens verdween.
Ik gebruik geen AI om de foto’s in mijn collectie te bedenken.
Ik was daar.
Door de jaren heen is mijn werk op natuurlijke wijze geëvolueerd in de richting van eenvoud, structuur, sfeer en het ongewone. Ik ben gefascineerd door geometrie en schaduw, maar net zo gefascineerd door imperfectie: het versleten oppervlak, het vreemde object, het vergeten gebouw, de uitdrukking op iemands gezicht als hij zich niet realiseert dat er een foto gaat gebeuren.
Zwart-wit blijft voor mij bijzonder belangrijk. Het verwijderen van kleur kan een foto tot in zijn botten uithollen: licht, vorm, textuur, expressie, ruimte. Maar ik geloof niet dat elke foto in zwart-wit thuishoort. Sommige afbeeldingen hebben hun kleur nodig. Ik liet de foto beslissen.
Er is ook niet één onderwerp dat mijn werk definieert. Ik fotografeer mensen en landschappen, architectuur en verlaten plaatsen, steden en wildernis, machines, straten, dieren, details en dingen die simpelweg moeilijk te categoriseren zijn.
Wat hen verbindt is nieuwsgierigheid.
Ik wil fotograferen wat mij overrompelt. Wat mij doet stoppen. Wat ik misschien nooit meer zal zien.
En als zo’n foto uiteindelijk bij iemand anders aan de muur hangt, houd ik van het idee dat het moment veel verder gaat dan de fractie van een seconde waarin ik hem heb gemaakt.
De fysieke afdrukken worden nu op bestelling geproduceerd, zodat mijn fotografie verzamelaars in verschillende delen van de wereld kan bereiken zonder dat elke foto terug via mijn studio in Canada hoeft te gaan. De productiemethode is veranderd, maar het deel dat voor mij het belangrijkst is, niet.
Ik maak de foto's nog steeds op dezelfde manier.
Ik ga kijken.
Echte plaatsen. Echte mensen. Echte ervaringen. Echte foto's.
En zolang er nog wegen zijn om te volgen, obscure plekken om naar toe te dwalen, en dingen in deze wereld die ik nog niet eerder heb gezien, zal ik doorgaan.
Er is altijd wel ergens een andere foto.
Als je mijn meest recente foto’s wilt zien, kun je ze hier vinden.
Ontdek mijn nieuwste echte kunstfotografie
Bedankt dat u even tijd heeft besteed aan mijn werk.
