Verlaten botenhuis in British Columbia Inter Passage | Beperkte oplage van 10

In de stille omhelzing van de binnenste passage van British Columbia stuitte ik op een tafereel dat verhalen van weleer fluisterde: een eenzaam verlaten botenhuis in ruïnes, zijn hout verweerd door het zout en de stormen van vele seizoenen. Deze foto legt het grimmige vast schoonheid van verlatenheid, waar de natuur langzaam terugwint wat ooit van haar was. Het botenhuis, met zijn vervaagde hout en met mos bedekte dak, is een bewijs van het meedogenloze verstrijken van de tijd. De kalme wateren eromheen weerspiegelen de lucht en vervagen de grens tussen de hemel en de aarde in een serene symfonie van blauw en grijs.

Architectonisch gezien is de structuur is eenvoudig, maar de plaatsing ervan in het landschap spreekt boekdelen over de menselijke voetafdruk op afgelegen plaatsen. Er schuilt een melancholische schoonheid in de manier waarop hij lichtjes leunt, alsof hij gracieus buigt voor de onvermijdelijkheid van zijn lot. Toen ik dit tafereel door mijn lens kadreerde, werd ik getroffen door het contrast tussen de duurzaamheid van het doel van het botenhuis en de vergankelijkheid van zijn bestaan. Het is een plek die betere dagen heeft gekend, maar die in zijn verval een diepe schoonheid biedt – een herinnering aan onze vergankelijkheid.

Rond dit vergeten gebouw, de weelderigheid van British Columbia natuurlijk landschap bloeit, wild en wild, en maakt met elk voorbijgaand seizoen inbreuk op de vervaardigde producten. De Brits-Columbia, Canada De lucht is hier doordrenkt met de geur van dennenbomen en de zee, een achtergrond die een zintuiglijke diepte toevoegt aan het visuele verhaal. Deze foto is een uitnodiging om na te denken, na te denken over de cycli van leven en verval, en om schoonheid te vinden op de plaatsen waar de natuur en de menselijke geschiedenis elkaar kruisen. 

Volg mij op sociale media: Facebook | Instagram | Pinterest |

© Dan Kosmayer, 2011