Stedelijke liefde schoolbord muur | Beperkte oplage van 10

Openbare kunstmuur in British Columbia met rauwe emotie

Deze muur hield mij tegen in Vancouver. Midden in het gebruikelijke gezoem en gekletter van de stad stond deze felgele muurschildering, een gigantisch schoolbord dat schreeuwde liefde in elke richting. Rauw, rommelig, impulsief: mensen hadden in alle denkbare krijtkleuren opgeschreven wat liefde voor hen betekent. Sommige antwoorden waren hoopgevend. Anderen waren hilarisch. Enkelen waren hartverscheurend. Maar ze waren allemaal echt.

Je hoeft geen gepolijste offerte in te lijsten als de muur zelf de offerte is. Dit is graffiti met een doel. Interactief, spontaan, levend. Elke keer als er iemand langsloopt met een krijtje in de hand, verandert de betekenis weer. Ik stond daar een tijdje te lezen. “Liefde is geiten.” “Liefde is familie.” “Liefde overwint pijn.” Elk krabbeltje voelde aan als een gefluister van een vreemde – iemand die net lang genoeg stopte om zijn verhaal aan het collectief toe te voegen.

Wat ik leuk vond aan deze scène – en waardoor ik op de sluiter drukte – was niet alleen het sentiment. Het was de manier waarop de hele muurschildering het concept van duurzaamheid uitdaagde. Liefde is gelaagd. Tijdelijk. Soms chaotisch. Altijd persoonlijk. En dat geldt ook voor dit kunstwerk. De gedurfde gele baksteen, het schaduwspel vanaf het trottoir, het contrast van gecontroleerde letters tegen chaos uit de vrije hand: het maakt allemaal deel uit van het visuele ritme.

De muren van Vancouver spreken meer dan alleen verf, en deze had een boodschap die de moeite waard was om in de tijd te bevriezen. Het herinnert ons eraan dat liefde niet diepgaand hoeft te zijn om krachtig te zijn. Soms moet het gewoon gedeeld worden.

Je vindt dit stuk en meer zoals het in beide Wandfotografiecollectie en de Fotografiecollectie van British Columbia, waar visuele verhalen vertellen op muren die luider spreken dan woorden.

© Dan Kosmayer, 2021