Roemenië Brasov Moieciu landelijk platteland waslijn scène zwart-wit ochtendstemming kunst aan de muur | Beperkte oplage van 10

Ik herinner me dat ik op deze heuvel in Moieciu stond en de ochtend zag neerdalen op het platteland van Brasov, en het gevoel had dat het rustige ritme van het plattelandsleven stand hield lang nadat de rest van de wereld sneller ging. De lucht had dat koele randje dat je alleen in de Roemeense bergen tegenkomt, het soort dat alles stil en eerlijk doet aanvoelen. Terwijl ik het tafereel in me opnam, trok de lange waslijn die zich tussen de bomen uitstrekte als eerste mijn aandacht: overhemden, dekens en alledaagse stoffen die zachtjes bewogen in de wind en hun eigen verhalen vertelden over de mensen die hier wonen.

Deze heuvel is niet verzorgd of geënsceneerd. Er wordt in geleefd. Je ziet het aan de herstelde aarde, de oneffen grond en de kleine gebaren van het dagelijkse werk verspreid over het landschap. Er is een badkuip verscholen in het gras, een eenvoudige wasruimte die spreekt over een leven dat gebaseerd is op noodzaak in plaats van op gemak. Elke keer dat ik zulke aanrakingen tegenkom, word ik eraan herinnerd waarom ik reis, omdat plaatsen als deze een soort eerlijkheid tonen die steeds moeilijker te vinden is.

De monochrome behandeling brengt de texturen naar voren die dit deel van Roemenië definiëren. De ruwe bast van de fruitbomen, de versleten draden die aan de lijn hangen en de zachte, met mist gevulde heuvels die op de achtergrond wegrollen, krijgen allemaal een rustig gewicht. Het licht was die ochtend bewolkt, waardoor de schaduwen net voldoende afgevlakt waren om de details zichtbaar te houden zonder het gevoel van sfeer te verliezen. Het laat je achter met een zachte waas die over de verre heuvels kruipt, het soort dat je doet vertragen en een beetje dieper ademhaalt.

Ik heb een tijdje over deze helling gelopen voordat ik dit uitkijkpunt koos. Ik wilde dat de kledinglijn zich over het frame uitstrekte als een grens tussen de bewoonde voorgrond en de verre, ongerepte heuvels. Er is hier een ritme – de bomen, de stof, de stijgende landvormen – die allemaal je blik langzaam naar de horizon bewegen. Als je ooit door de landelijke uithoeken van Oost-Europa hebt rondgezworven, ken je dit gevoel. Het is bescheiden, gegrond en ongelooflijk menselijk.

Wat ik het leukste vind aan deze scène is hoe het de relatie tussen mensen en landschap vastlegt. Niets opzichtigs, niets samengesteld – gewoon het soort landelijke normaliteit dat het verdient om opgemerkt te worden. Dit zijn de plaatsen waar ik in mijn gedachten naar terugkeer, lang nadat ik naar het volgende land ben verhuisd.

Als scènes als deze je aanspreken, kun je er misschien ook van genieten Boerderij Op De Heuvel Roemenië.

© Dan Kosmayer, 2011