Lincoln Memorial-kolommen die het Washington Monument zwart-wit fotografie inlijsten

Lange schaduwen leiden tussen de kolommen naar de reflecterende vijver

Lange stroken zonlicht kruisen de vloer voordat mijn oog de monumenten erachter bereikt. Ik fotografeerde dit uitzicht vanuit het Lincoln Memorial in Washington, DC, naar buiten kijkend tussen de immense kolommen. Het Washington Monument lijkt veel kleiner door de opening aan de linkerkant, terwijl de Reflecting Pool zich ernaartoe uitstrekt. In zwart-wit wordt die afstand vooral duidelijk: de nabijgelegen architectuur heeft gewicht en textuur, terwijl de verre obelisk een smalle, bleke vorm afsteekt tegen de lucht.

Ik wilde dat de kolommen de sterkste aanwezigheid zouden behouden, dus hield ik hun hoogte en de vloer eronder samen in het frame. Hun gecanneleerde oppervlakken dragen afwisselende banden van licht en schaduw, en de schaduwen strekken zich diagonaal uit naar de voorgrond. Tussen de kolommen staan ​​twee bezoekers, waardoor het bouwwerk een menselijke maat krijgt. Andere mensen lijken verder weg bij het zwembad en worden nog kleiner. Door deze schaalveranderingen kan de foto van het interieur van het monument naar de open ruimte daarbuiten bewegen.

Wat mij interesseert is hoe de scène een formeel architectonisch arrangement combineert met een gewoon moment van bezoeken en kijken. De mensen geven het uitzicht een ander ritme dan de herhaalde kolommen. Daarboven vullen getextureerde wolken de smalle openingen en verzachten de strakke lijnen van het gebouw. Het lichtpatroon van de vloer geeft het oog een pad naar het beeld. Voor mij bevat de foto verschillende manieren om dezelfde plek te ervaren: aandacht voor de steen, de schaal van de kolommen en het langere zicht over de hoofdstad.

© Dan Kosmayer, 2016