Kroatië Dubrovnik Saint Ignatius kerk barok interieur overdag zwart-wit kunstfotografie aan de muur | Beperkte oplage van 10

Toen ik in de stilte van januari door Dubrovnik liep, voelde het grootste deel van de oude stad zich gesloten en slapend. Als je de Sint-Ignatiuskerk van Loyola binnenstapte, was het een andere wereld: warm licht, wierook in de lucht en dit barokke altaar dat gloeide aan de andere kant van het schip. Ik ging laag in het gangpad zitten en bouwde deze zwart-witfoto rond de symmetrie van de ruimte, waarbij ik de vloertegels en kerkbanken je blik rechtstreeks naar het altaar liet trekken.

Op de voorgrond verraadt de versleten dambordstenen vloer meteen dat dit een bewoonde kerk is en geen museum. De banken omlijsten het tafereel aan beide kanten en leiden je naar binnen. In het midden staat het rijkelijk versierde altaar, gelaagd met gebeeldhouwde ornamenten, beelden en slingers. Aan weerszijden staan ​​seizoenskerstbomen, die een vleugje van het dagelijks leven aan de grootsheid toevoegen: een bewijs dat een echte parochie deze ruimte nog steeds gebruikt in plaats van een bevroren historisch overblijfsel.

Boven het altaar creëren de barokke fresco's en marmeren zuilen een dicht tapijt van details. In zwart en wit nemen de texturen echt de overhand: gepolijste steen, afbladderend gips, zachte stof, alles bij elkaar gehouden door de sterke verticale lijnen van de kolommen. De IHS-cartouche hoog boven het altaar verankert de compositie en versterkt het jezuïetenerfgoed van de kerk, terwijl de zijschilderingen en het gebeeldhouwde ornament het frame vullen zonder chaotisch aan te voelen. Het is een foto die langzaam kijken beloont; elke keer dat je terugkomt, zie je een ander figuur, patroon of gesneden versiersel.

Ik wilde dat dit stuk zowel heilig als gegrond zou aanvoelen. Door de uitgebalanceerde belichting blijven de hoogtepunten van de fresco's intact, terwijl de donkere hoeken rond de kerkbanken nog steeds zichtbaar zijn, zodat je het gevoel krijgt daar zelf te staan ​​en je ogen aan het licht te laten wennen. Dit is precies hoe ik de ruimte ervaarde tijdens dat winterbezoek: rustig, contemplatief en vol ingetogen drama in plaats van uitgelicht spektakel.

Zoals al mijn foto's komt dit stuk voort uit de tijd die ik op locatie doorbracht: ik stond in de stilte van een winterochtend in Dubrovnik en nam het karakter van de ruimte in me op voordat ik op de ontspanknop drukte. Elke afdruk is ondertekend en vergezeld van een certificaat dat de authenticiteit ervan bevestigt. De architectonische details en het zachte toonbereik zijn op schaal afgedrukt en geven de scène een rustige aanwezigheid die past bij iedereen die historische interieurs en doordacht zwart-witwerk waardeert. 

Als u zich aangetrokken voelt tot sierlijke heilige ruimtes en historische architectuur, zult u hier misschien ook van genieten Haarlems gotisch kerkinterieur Wandkunst.

© Dan Kosmayer, 2020