Kathedraal van Trogir weerspiegeld in water zwart-wit fotografie

Een slanke klokkentoren strekt zich uit tot in de kabbelende voorgrond

Wat mij tegenhield was het water. Tijdens een wandeling langs de waterkant van Trogir stopte ik waar de kathedraal van St. Lawrence en de aangrenzende gebouwen onder de kust weerspiegeld werden. De zwart-witfoto geeft de toren twee vormen: een scherpe omtrek tegen de lucht en een wankele omtrek die zich uitstrekt naar de onderkant van het frame.

Ik bleef langer dan ik had gepland, keek naar het oppervlak en wachtte tot het bezinkte. De reflectie is nooit helemaal rigide geworden, en dat maakt deel uit van de aantrekkingskracht ervan. Kleine rimpelingen verdelen de rijen ramen in kortere markeringen, terwijl de toren herkenbaar blijft, zelfs als de onderste omtrek buigt. Er is voldoende beweging om het water te onderscheiden van de architectuur erboven.

De gebouwen aan het water vormen een brede basis voor de hogere kerktoren. Hun herhaalde ramen en bleke muren dragen details over het midden van de compositie, met donkerdere daken en bomen die die band een gevarieerd randje geven. Boven laat de open lucht ruimte rond de toren; beneden geeft het donkerdere water op de voorgrond de weerspiegeling een duidelijk einde.

Ik heb voor zwart-wit gekozen omdat de structuur van de scène voor mij het belangrijkst was. Rechtopstaand metselwerk, herhaalde ramen en gereflecteerde lijnen kunnen worden gevolgd zonder dat kleuren om aandacht strijden. Het uitzicht herbergt de stilte die ik tijdens die wandeling in Kroatië aantrof, maar bevat ook een kleine visuele spanning: de gebouwen lijken stabiel, terwijl hun tweede beeld verschuift met het oppervlak eronder.

© Dan Kosmayer, 2020