Ellis Island Personeelswoning Interieur Kleurenfotografie

Een eenzame stoel in het licht van een gebogen raam

De stoel is klein in de kamer, maar door het raamlicht is dit het eerste waar ik naar terugkeer. Ik fotografeerde dit interieur in de verlaten personeelswoningen van het Ellis Island-ziekenhuiscomplex in 2009. Het kleurenbeeld bevat het warme metselwerk, de loslatende oppervlakken en de houten vloer in een ingetogen bruin- en grijstint.

Het boograam geeft de kamer een heldere lichtbron. Daaronder staat een oude radiator dicht tegen de muur, terwijl de stoel verderop in de ruimte een lichtere plek inneemt. Rondom die herkenbare objecten verzamelt zich kapot materiaal op de vloer en zijn grotere stukken gips weggevallen. Ik vind het leuk hoe het licht de kamer onthult zonder de schaduwen te verwijderen.

De compositie is afhankelijk van dat contrast. Het raam is helder, de verre hoek donker, en de stoel staat ertussen met een smalle omtrek. Blootliggende baksteen voegt aan één kant een regelmatig patroon toe, terwijl het beschadigde plafond en de muren ruwere vormen introduceren. Die oppervlakken zorgen ervoor dat het oog door een kamer beweegt die anders stil aanvoelt.

Voor mij laat de foto het vroegere leven van de kamer open voor reflectie. Ik wilde vastleggen wat zichtbaar was, in plaats van een verhaal te leveren voor de persoon die het ooit zou hebben gebruikt. Als kunst aan de muur kan het aantrekkelijk zijn voor iemand die geïnteresseerd is in Ellis Island, verlaten interieurs of architecturale textuur. De gedempte kleuren en het raamlicht geven het een sfeervolle aanwezigheid, waarbij de eenzame stoel een rustig punt op menselijke schaal vormt in de versleten ruimte.

© Dan Kosmayer, 2009