Ezelspinguïns op een rij lopend op een rots | Beperkte oplage van 10

Antarctische natuurfotografie van ezelspinguïns op ijs

Er zit een rustig soort komedie in de manier waarop pinguïns bewegen: waggelend in één rij, totaal onaangedaan door de kou, de wind of de waakzame ogen van een passerende fotograaf. Ik heb dit tafereel vastgelegd langs de grillige kust van Antarctica, een plek die meer aanvoelt als een droomlandschap dan als een echte bestemming. IJsbergen dreven lui op de achtergrond, de lucht broedde boven hen, en deze ezelspinguïns bleven maar lopen. Geen drama, geen haast. Gewoon doel en ritme.

Dit was geen gechoreografeerd shot. Er was geen tijd om aan te passen of te wachten op het ‘perfecte’ moment. Ik zag de lijn zich vormen, hief de camera op en maakte de foto terwijl de leidende pinguïn zelfverzekerd naar voren stapte – gevolgd door zijn metgezellen als kleine ontdekkingsreizigers op een gletsjermars. Wat mij het meest opviel was niet alleen de balans van de compositie of het zachte Antarctische licht, maar ook het gevoel voor verhaal binnen de scène. Elke pinguïn zag eruit alsof hij ergens moest zijn, iets te doen, een rol moest spelen in dit bevroren theater.

De rots eronder was glad en vol littekens, getekend door wind, opspattend zeewater en jaren van ijs. De oceaan strekte zich achter hem uit, bezaaid met gebroken brokken blauw en wit. Er was geen geluid behalve de scherpe kreet van een vogel in de verte en het klotsen van golven tegen het ijs. En te midden van dit alles: deze nederige, vastberaden groep, die als één geheel beweegt.

Voor mij spreekt deze print over veerkracht. Van leven dat voortduurt op plaatsen die wij als onleefbaar beschouwen. De Gentoo is niet flitsend. Het is niet exotisch. Maar het overleeft hier, gedijt hier, en doet dat op een manier die vreemd vreugdevol is. Dat is wat ik zo leuk vind aan natuurfotografie; het herinnert me eraan dat schoonheid niet altijd gedurfd is. Soms is het subtiel, weloverwogen en op de beste manier een beetje dom.

Als je er ooit van hebt gedroomd om de uiteinden van de aarde te bezoeken, of als je gewoon de eenvoud waardeert van wilde momenten die zich zonder ophef ontvouwen, zul je meer van dit soort dingen vinden in mijn Antarctica fotografiecollectie en de Wildernis fotografie collectie. Elke afbeelding in die collecties is gemaakt op plaatsen waar het wild nog steeds regeert.

© Dan Kosmayer, 2011