Het verlaten huis in Zuid-Georgië, bevroren in de tijd | Beperkte oplage van 10

Fine Art‑print van een verlaten landelijk gebouw in Georgië

Er is iets vreemd magnetisch aan plaatsen die zijn achtergelaten. Deze stopte me halverwege de rit ergens diep op het platteland van Zuid-Georgië. Op het handgeschilderde bord stond ‘Marc’s Place’, hoewel wat Marc hier ooit deed nu een mysterie is dat verloren is gegaan door de tijd. Het skelet van het gebouw staat nog steeds – nauwelijks. De dakspanen laten los, de ramen zijn kapot of dichtgetimmerd, en de deur voelt alsof hij is toegevoegd lang nadat de ziel de plek al had verlaten.

Ik ben altijd aangetrokken geweest tot verval, maar niet op een sombere manier. Eerder eerbied. Deze plaatsen dragen openlijk hun geschiedenis uit: afbladderende verf, kromgetrokken hout, doorhangende dakranden. Ze verbergen niet wat ze hebben meegemaakt. Dit gebouw had dat soort eerlijkheid. Geen filters. Geen pretentie. Gewoon de rauwe schoonheid van iets dat ooit iets voor iemand betekende.

De gehele voorgevel voelt als een karakterschets. De raambekleding van multiplex houdt op de een of andere manier vast. De scheve elektriciteitspaal houdt de wacht: het vervagende rode bord, met de hand geschilderd en door de zon versleten, een geest van trots uit een ander tijdperk. Zelfs het gordijn dat slap voor het raam hangt, voelt alsof het nog steeds wacht tot er iemand thuiskomt.

Ik besloot dit in een onverzadigde stijl te fotograferen, niet volledig zwart-wit, maar van dichtbij. Ik wilde dat het rood in de dakspanen en de letters net genoeg leven in het frame zouden blazen, om de kijker eraan te herinneren dat dit niet altijd een ruïne was. Er was ooit gelach, verhalen, muziek, misschien. Ik hoefde niet precies te weten wat voor soort. Ik moest alleen de echo eren.

Je fotografeert een plek als deze niet in de verwachting dat je hem ‘vastlegt’. Je laat het zichzelf openbaren. Kom opdagen, blijf stil en laat de tijd voor zich spreken. Als je die drang naar het verleden voelt – naar vergeten plaatsen waar de natuur en verwaarlozing stilletjes de overhand nemen – zul je meer van dit soort dingen vinden in de Fotografie van verlaten plekken Collectie en in de Collectie landelijke fotografie. Deze beelden schreeuwen niet. Ze mompelen, neuriën en achtervolgen op de beste manier.

© Dan Kosmayer, 2006