Zdjęcia Walkera Evansa

Wprowadzenie do fotografa Walkera Evansa

Walker Evans jest jednym z najbardziej wpływowych artystów w amerykańskiej fotografii XX wieku, znanym ze swojego głębokiego wpływu na sztukę współczesną i styl dokumentalny. Urodzony w St. Louis w stanie Missouri, w 1903 roku, Evans rozpoczął swoją akademicką podróż w Williams College przed przeprowadzką do Nowego Jorku, gdzie początkowo dążył do bycia pisarzem. Jednak jego pasja do wizualnego opowiadania historii wkrótce doprowadziła go do fotografii, w którym pozostawiłby niezatarty ślad na amerykańskiej sztuce i kulturze.

Kariera Evansa naprawdę rozkwitła podczas Wielkiego Kryzysu, kiedy dołączył do Administracji Bezpieczeństwa Farm (FSA), aby udokumentować życie Amerykanów wiejskich. Jego praca z FSA, często uchwycona w uderzającym żelatinowym srebrnym druku, ustanowiła nowy standard realizmu i obiektywności w fotografii dokumentalnej. Obrazy Evansa, charakteryzujące się ich jasnością i uczciwością, dały niezmienione spojrzenie na walki i godność zwykłych ludzi podczas jednej z najtrudniejszych epok narodu.

Kluczowym momentem w karierze Evansa była jego współpraca z pisarzem Jamesem Agee w przełomowej książce Chwalmy teraz sławnych mężczyzn. Ten projekt, który opisał życie rodzin Sharecropper Alabama, pozostaje kamieniem węgielnym zarówno literackiej, jak i fotograficznej sztuki współczesnej. Fotografie Evansa, w połączeniu z sugestywną prozą Agee, oferowały głęboko ludzkie spojrzenie na ubóstwo i odporność na południu amerykańskiego.

Przez całe życie Evans nadal kształtował dziedzinę fotografii, nauczanie na Uniwersytecie Yale i wpływając na pokolenia artystów i fotografów. Jego dziedzictwo przetrwa potężne obrazy, które stworzył - images, które nadal są obchodzone w głównych instytucjach i wystawach, i które pomogły zdefiniować amerykańskie doświadczenie poprzez sztukę.

Dokumentowe fotografia dokumentalna i Walker ERA ERA

Celem tego eseju jest ocena Walker Evans„Realistyczne przedstawienie biednych i migrujących rolników podczas depresji oraz w jaki sposób ta praca na nowo zdefiniowała standardy fotografii dokumentalnej. Aby w pełni zrozumieć wpływ potężnych obrazów Evana, konieczne jest zrozumienie okoliczności, w których pracował. Dzięki zrozumieniu wpływów na środowisko ten esej porównuje różnice między jego fotografią a innymi fotografami w tym okresie. Prezydent Roosevelt ustanowił w 1935 r. Administrację przesiedleń (RA) w celu udokumentowania i podniesienia trudnej sytuacji wiejskich amerykańskich rolników (przemianowanej przez Farm Security Administration (FSA) w 1937 r.)

Roosevelt wyznaczył Rexford Tugwell do wdrożenia „Nowego Ładu”, który koncentrował się na pomocy, reformie i ożywieniu. Tugwell miał jednak trudności z przekonaniem Kongresu do uchwalenia niezbędnych przepisów. Tugwell zwrócił się do byłego kolegę, ekonomistę i fotografa, Roy Strykera, aby pomóc ludziom zrozumieć trudną sytuację rolnika. Podczas kadencji Strykera na Columbia University wykorzystał fotografię, aby pomóc swoim studentom w głębszym zrozumieniu ekonomii. Tugwell chciał, aby Stryker edukował społeczeństwo poprzez fotografię, jak to było być rolnikiem podczas kryzysu. Tak więc w 1935 r. Stryker dołączył do administracji Roosevelta jako „szef sekcji historii”. Celem Strykera było udokumentowanie amerykańskiego życia i wydarzeń poprzez pracę w sekcji historii. Chciał stworzyć zbiór pracy, która trwałaby dla przyszłych pokoleń. Rząd federalny, za pośrednictwem agencji takich jak FSA, odegrał kluczową rolę we wspieraniu tych projektów dokumentalnych. 

„Podobnie jak Walker Evans, pociąga mnie nieskryptowane piękno codziennego życia - Moments, które rozwijają się w czasie rzeczywistym, bez polsek lub pozorów. To moje serce mojego Fotografia uliczna.”

Jego pierwszym zadaniem było zebranie zespołu fotografów. Roy Stryker zgromadził grupę fotografów, w tym Walker Evans, Dorothea Lange, Russell Lee, John Collier Jr., Edwin Rosskam, Jack Delano, Gordon Parks, John Vachon, Marion Post Wolcott, Arthur Rothstein i Carl Midans. Celem, których szukał, to fotografowie, którzy studiowali fotografię jako formę sztuki lub jako medium dziennikarskie. Uważał, że rozumieją moc fotografii jako narzędzie perswazyjne.1 Stryker chciał wykorzystać popularność kulturową „robienia obrazów” i fotoreportażu, które miały miejsce w latach 30. XX wieku.2 Celem dowolnej fotografii dokumentalnej lub fotoreportażu jest rejestrowanie znaczenia tematu, aby przedstawić prawdziwe poczucie wydarzenia lub motywu. Można argumentować, że zdjęcia „dokumentalne” muszą pokazywać wszystkie aspekty i punkty widzenia, a nie tylko te wybrane przez fotografa lub redaktora w celu dalszego celu lub wniosków. Jednak kiedy FSA wysłało fotografów w całym kraju, aby zbudowali i dokumentowane informacje na temat działań pomocy FSA, zrobili to z głównym celem, jakim jest wrażenie na Kongresie i narodzie amerykańskim, potrzebę „nowej umowy” i jego programów pomocy rządowej. Zdjęcia te miały na celu zachowanie członków Kongresu i narodu amerykańskiego poprzez podnoszenie świadomości na temat dewastacji społeczności rolni na południu i na środkowym zachodzie. W związku z tym Stryker zachował ścisłą kontrolę nad tym zespołem i tym, co powinno być przedstawione na zdjęciach. Stryker chciał zdjęć, które były zorientowane na przyszłość i „wykazały determinację, że nawet depresja nie może zabić”. 3 Chciał, aby zdjęcia pokazały amerykańskim narodowi, że nowa umowa stworzy „lepszą przyszłość” dla rolników i biednych wiejskich. Poniższe zdjęcia Russella Lee, Jacka Delano i Marion Post Wolcott pokazują przykłady rodzaju pracy Strykera.

Zdjęcie hiszpańsko-amerykańskich pracowników Russella Lee jest przykładem „przyszłości-orientacji”, której chciał FSA. Chcieli udowodnić społeczeństwu, że ich programy pomocy działają. Obraz Lee pokazujący pracownikom budując nowy dom przedstawia postępy i nadzieję na przyszłość.

Zdjęcie Jacka Delano pokazuje polskich rolników w Connecticut w radosnym nastroju pomimo ubóstwa i depresji, które zdewastowały ich gospodarstwa. Obraz Delano przedstawia nadzieję i dobrobyt na przyszłość w wyniku programu FSA, który właśnie przewidział Stryker.

Zdjęcie panny Wilkins wykonujących ciastka na obiad to kolejny przykład fotografa Marion Post Wolcott, który przekazuje przesłanie o tym, jak finansowanie FSA przywracają życie normalne. Co jest bardziej pocieszające niż zdjęcie mamy w kuchni pieczenia dla jej rodziny? Zwróć uwagę na obfitość jedzenia, a nawet kwiaty na półce. Stryker chciał, aby obrazy pokazały naród amerykański, który ma nadzieję na przyszłość dzięki programom FSA. Walker Evans uważał jednak, że zdjęcia muszą być „czystym zapisem, a nie propagandą.” 4 Evans chciał tworzyć obrazy, które były czymś więcej niż tylko obrazami FSA. Evans pogardził polityczną naturę projektu i był zdeterminowany, aby utrzymać jego niezależność. Odchodząc od politycznego programu FSA, był w stanie stworzyć poczucie realizmu. Chociaż Stryker podziwiał zdjęcia Evansa, dwaj mężczyźni się nie dogadali. Konflikt między pragnieniem Evansa do stworzenia czystego, obiektywnego zapisu a programem politycznym i społecznym FSA doprowadziła do tego, że Stryker pozwolił Evansowi odejść w 1937 roku. Mimo że kadencja Evansa była zaledwie 18 miesięcy, stworzył jedne z najpotężniejszych zdjęć dokumentalnych w Ameryce.

„Miasta mają rytm cały swój - Britty, warstwowy i nieskończenie przekonujący. Fotografia miejska Uchwytuje surowe skrzyżowania architektury, chaosu i charakteru. ”

Podczas swojego pobytu w FSA Evans pracował jako specjalista ds. Informacji, oficjalnie za zadanie dokumentowania życia na wsi i warunków społecznych, choć utrzymywał swoje niezależne podejście. Evans uchwycił szczere chwile i codzienne życie, koncentrując się na szczegółach wizualnych odzwierciedlających kulturę amerykańską i ekspresję języka. Jego obrazy były często starannie skomponowane, z umyślnym układem elementów w celu stworzenia zrównoważonych i sugestywnych scen. Fotografując zarówno środowiska wiejskie, jak i miejskie, Evans przyniósł instynktownemu i estetyczne zaangażowanie swoim poddanym. Korzystając z obrazów stworzonych dla projektu FSA i we współpracy z Jamesem zgadzając się, opublikowali przełomową książkę Chwalmy teraz sławnych mężczyzn w 1941 r. Ta książka była wynikiem materiału zebranego podczas zadania, które mężczyźni przyjęli w 1936 r. Dla magazynu Fortune. Evans pracował nad różnymi profesjonalnymi projektami w całej swojej karierze, w tym o jego znaczącej współpracy z Agee oraz jego wkładem redakcyjnym i fotograficznym w Fortune, gdzie zaprojektował również układy strony dla magazynu.

Mieli za zadanie stworzyć artykuł, który udokumentował życie rodzin Sharecropper w Bawełnianym Pasie. Dzięki temu zadaniu Agee i Evans wyruszyli na południe z najlepszymi intencjami. Byliby szanowani dla rolników, ale nie zamierzali włączać swojego zadania do programu propagandowego Strykera. Początkowo rolnicy najemców południowych spotkali dwóch nowojorskich dziennikarzy z podejrzeniem. Ale po miesięcznych poszukiwaniach udało im się przekonać rodziny Burroughs, Tengle i Fields z Alabamy do wzięcia udziału w ich zadaniu (otrzymali pseudonimy w książce, aby ukryć swoją tożsamość). Zarówno Evans, jak i zgadzają się z rodzinami przez kilka tygodni i rejestrowali swoje doświadczenia z „ich świata”, robiąc to z szacunkiem i godnością. W przypadku tego przywileju łączą pokój rodzinny i wsiadaj.5 Ich projekt koncentrował się na trzech rodzinach, których codzienne walki i odporność stały się centralną narracją książki. Następujące zdjęcia z Evana „Chwalmy teraz sławnych ludzi” esej fotograficzny, Zestaw na obrazach Lee, Delano i Wolcotta ilustrują, gdzie praca Evana odszedł od innych fotografów, którzy przestrzegali celów Strykera.

Zdjęcie rodziny Fields przedstawia rzeczywistość, jak ją widział. Istnieje ubóstwo, walka i trudności. Evan użył aparatu widoku 8 × 10 i miał rodzinną pozycję do zdjęcia. Mimo, że skomponował obraz, nie próbował ukryć, że rzeczywistość nie była różowa. Nie mogli się doczekać przyszłości; Obecne zmagania nie pozwoliły im na nich tego luksusu. Najbardziej zniechęcającym aspektem tego zdjęcia jest spojrzenie starszego dziecka - nie ma niewinności, jakiej można oczekiwać od kogoś tak młodego, tylko surowa rzeczywistość ich życia, jak to jest w teraźniejszości.

Evans zrobił cztery zdjęcia Allie Mae Burroughs. Jednym z najpopularniejszych zdjęć z książki jest ten przedstawiający ponury gniew i urazę, przekazywane lekkim pochyleniem głowy, bruzdami wokół oczu i dotkniętych ust pod pewnym kątem.6 Nie ma wymyślonego uśmiechu wyczarowanego na zdjęciu. Jest krucha, ale jej oczy przedstawiają zimną rzeczywistość, że życie nie jest łatwe i musi być silna. Składa usta, jakby powstrzymywała prawdziwą historię swojego życia. Jeff Allred opisuje obraz jako renderowanie ludzkiej postaci; Korzenienna i umieszczona istota jest wzmacniana na zdjęciu przez wizualny rym łączący ciężką poziomość zmarszczek i włosy z ziarnem zamków jej domu. Kamera Evansa uchwyca reakcję, w której chwila zwykłego życia jest wiernie tłumaczona.7

Portret Lucille Burroughs przypomina nam, że rzeczywistość depresji nie ogranicza się do dorosłych. Pomimo prób ubrania się jako młoda dziewczyna, wyraz twarzy opowiada historię bardziej trzeźwą niż małe dziecko.

Zdjęcie grobu dziecka ilustruje, w jaki sposób Evana obserwuje temat i rejestruje go. Sfotografował to tak samo, gdyby podeszli do grobu. Witryna jest niezakłócona i żadne oznaczenia nie są widoczne w celu zidentyfikowania zmarłego dziecka. Nie ma wskazówek, co się stało z dzieckiem. Można tylko wyobrazić sobie surowe środowisko i niebezpieczeństwa, które trwały przez hodowców bawełny podczas depresji. Zdjęcia Evana zakończyły się sukcesem, ponieważ sfotografował, jak „widział” świat w teraźniejszości. Jego zdjęcia mają realistyczną i obiektywną jakość. Czuł się, jakby obrazy same w sobie opowiadały historię. Stąd umieszczając całą swoją kolekcję obrazów na początku Chwalmy teraz sławnych mężczyzn Zarezerwuj przed stroną tytułową, bez komentarza tekstu, numerów płyt lub innego sposobu, aby dopasować je do tematów i scen opisanych przez Agee - odejście od standardowej praktyki fotoreportażu, w którym zdjęcia są używane do obsługi pisemnego artykułu.8 Obrazy miały być samodzielne i opowiedzieć historię. Chociaż Evans i James Agee opublikowali Chwalmy teraz sławnych mężczyzn W 1941 r. Książka początkowo sprzedała tylko kilkaset egzemplarzy. Dopiero gdy książka została opublikowana na początku lat 60. XX wieku, otrzymała uznanie krytyków i od tego czasu została okrzyknięta najważniejszą amerykańskimi pracami dokumentalnymi.

„Jest coś potężnego w wyglądaniu kogoś w oczy w połowie przemyślenia, w połowie życia. Fotografia portretowa uliczna przechwytuje te ulotne spotkania, które mówią więcej niż słowa kiedykolwiek mogły ”.

Drugie wydanie książki zawierało dodatkowe zdjęcia, dodatkowo podkreślając głębię współpracy Evansa i Agee.9 Walker Evans wyruszył w postawę „bez polityki” i nie poszedł na kompromis ani w ciągu 18 miesięcy z FSA, ani jego kolejnych projektów. Od samego początku Evans kontynuował program „czegoś innego”. Próbowałby uspokoić swoich pracodawców, ale jednocześnie skorzystał z okazji, aby udoskonalić swoją technikę fotograficzną. 10 To jest to bezkompromisowe podejście, które spowodowało, że Walker Evans został powołany przez niektórych pionierów w fotografii dokumentalnej. Jeff Allred podsumowuje pracę Evana jako antisubli w jej cenie, pokazując ludzkość uwarunkowaną szczególną presją społeczną i historyczną.11

Własne słowa: Walker Evans on Photography

Filozofia Walkera Evansa na temat fotografii najlepiej uchwycić własnymi słowami: „Makeła oczu w uczuciach, a nie w faktach”. To zwięzłe stwierdzenie ujawnia jego przekonanie, że fotografia, choć zakorzeniona w rzeczywistości, jest ostatecznie formą sztuki, która przekazuje emocje i wgląd poza zwykłą dokumentację. Evans zbliżył się do swojego rzemiosła z zaangażowaniem w autentyczność, starając się przedstawić amerykańską scenę tak naprawdę, bez ozdoby i manipulacji.

Podczas swojej kadencji jako fotograf dla magazynu Fortune i jego praca z administracją bezpieczeństwa gospodarstwa pod rządami Roya Strykera, Evans bardzo podróżował przez Zachodnią Wirginię, Alabamę i Georgię. Sfotografował kościoły wiejskie, rolników najemców i surową rzeczywistość Wielkiego Kryzysu, zawsze z ostrożnym, dokumentalnym stylem, który podkreślił godność i ludzkość jego poddanych. Jego obrazy, takie jak te przedstawione w Muzeum Sztuki Nowoczesnej Fotografie amerykańskie, celebrowane są ze względu na ich skrupulatną kompozycję i głębię emocjonalną.

Evans był także innowatorem, obejmującym nowe technologie, takie jak kamera Polaroid i natychmiastowe wydruki w późniejszej karierze. Jednak bez względu na narzędzia, które użył, jego skupienie pozostało na uchwyceniu złożoności i piękna codziennego amerykańskiego życia. Jego zdjęcia wiejskich kościołów, scen ulicznych i portretów rolników najemców nadal rezonują, oferując ponadczasowe okno w przeszłość narodu.

Przez własne słowa i trwałą pracę Walker Evans zainspirował niezliczonych fotografów i artystów. Jego dziedzictwo jest zachowane nie tylko w muzeach, takich jak Muzeum Sztuki Współczesnej i Muzeum Metropolitalne, ale także w ciągłym znaczeniu jego wizji - wizji, która postrzega fotografię zarówno jako sztukę, jak i dokument, zdolną do ujawnienia głębokich prawd amerykańskich doświadczeń.

Książka jest głównym tematem tego eseju, w którym zdjęcia zostały opisane i ocenione.

Masz coś do powiedzenia na temat tego artykułu? Podziel się tym ze mną Facebook, Świergot Albo mój LinkedIn Strona.

_____________________________________

• 1 Hurley, Jack F., Portret dekady: Roy Stryker i rozwój fotografii dokumentalnej po trzydziestce (Barton Rouge: Louisiana State University Press, 1972)
• Książka to historyczna relacja Roya Strykera i FSA, która opisała kryteria Strykera dotyczące wyboru fotografów do projektu FSA. Jack Hurley napisał 7 książek na temat fotografii i fotografów tego okresu.
• Berger, Maurice, Jak sztuka staje się historią: eseje o sztuce, społeczeństwie i kulturze w Post-New Deal America(New York: Harper Colins, 1992).
• Książka bada temat wpływów sztuki na społeczeństwo i rolę fotografii na początku 20^th Maurice Berger jest historykiem, krytykiem sztuki i kuratora.  Jest starszym uczonym na University of Maryland, Baltimore.  W tym eseju opis kulturowej roli fotografii podczas Walkera i czasów Strykera z FSA.
• 3,4 Evans, Walker, Thopson, Jerry L., Walker Evans w pracy - z esejem Jerry'ego Thompsona(Icon (Harpe), 1994)
• Książka została opracowana i zredagowana przez Johna T. Hilla, który był wykonawcą majątku Evana. Książka zabiera czytelników przez życie Walkera i analizuje jego metody pracy.
• 5,6,8   Hambourg, Marie; Rosenheim, Jeff; Eklund, Duglas; Fineman, Mia, Walker Evans (Metropolitan Museum of Art, New York we współpracy z Princeton University Press, 2000)
• Książka jest badaniem fotografii Walkera Evansa podczas jego kariery. Sekcja cytowana w tym eseju brzmiała „Let Um Evise Frand Men”, który wszedł do historycznego opisu wydarzeń, które doprowadziły do ​​opublikowania książki.
• 7,9 James Curtis, Zastrzeżenie fotografii dokumentalnej (Opublikowane online w czerwcu 2003 r.)
• Ten dokument online w formacie PDF (http://historymatters.gmu.edu/mse/photos/) zawiera historię fotografii dokumentalnej. James Curtis jest profesorem historii na University of Delaware i dyrektorem programu Winterthur we wczesnej kulturze amerykańskiej.
• 10 Hill, John; Mora, Gilles Walker Evans The Hungry Eye(Harry N. Abrams, Inc., New York, 1993)
• Publikacja jest chronologiczną eksploracją kariery Walkera Evana obejmującą w latach 1927–1975. Części użyte w tym eseju to rozdziały i tablice fotograficzne dotyczące okresu FSA i „Pozwól nam teraz chwalić sławnych ludzi”.  John Hill, przyjaciel i kolega Walkera Evansa i wykonawca jego majątku.  Jest byłym dyrektorem studiów podyplomowych w fotografii w Yale University School of Art.  Gilles Mora jest redaktorem naczelnym Cahiers de la Photographie od 1981 roku.
• 11 Jeff Allred, Dokument amerykański i depresji (Oxford University Press, 2009)
• Książka jest dochodzeniem w sprawie „estetyki przerw” ”książek z lat 30. XX wieku. Jeff Allred jest adiunktem angielskiego, Hunter College
• 12 Evan, Walker; Agee, James, chwalmy teraz sławnymi mężczyznami (First Mariner Book Edition 2001)