Grote oude cipressen in de herfst

Mystieke herfststemming in de Louisiana Texas Wetlands

Caddo Lake heeft een manier om je naar binnen te trekken voordat je zelfs maar het water aanraakt. Vanmorgen glipte ik naar buiten terwijl het nog zo zwak was dat de cipressenstammen leken op silhouetten die recht uit het moeras opstegen. Toen het licht aanging, veranderde het hele tafereel. Die enorme, versleten bomen ontsloten hun kleur: roestige sinaasappels gloeiden door de takken, Spaans mos dreef eroverheen alsof oude verhalen langzaam werden verteld. Ik heb door de jaren heen veel landschappen gefotografeerd, maar er is iets bijzonders aan deze plek. Je voelt de leeftijd ervan. Je denkt na over hoe lang deze bomen hier hebben gestaan ​​en hun vorm hebben behouden ondanks de voorbijgaande seizoenen.

Wat mij als eerste opviel, was de zwaarte van de stilte. Het water was zo stil dat het zich meer als gepolijste steen gedroeg dan als een meer. Elke weerspiegeling viel zonder aarzeling op zijn plaats: de stammen, de overhangende takken, de kleine bosjes cipressenknieën die langs de kustlijn omhoog rezen. Als een landschap je zoveel rust geeft, moet je het niet overhaasten. Ik herinner me dat ik daar stond en de lucht net genoeg liet opwarmen om de kleuren te verzachten zonder de diepe, aardse tinten te verliezen die de zuidelijke wetlands in de herfst kenmerken.

Mijn focus bij dit beeld was om die sfeer in een afdruk over te brengen. De verticale vormen van de cipressen creëren op natuurlijke wijze een gevoel van structuur, maar hun schors, wortels en het golvende mos voegen textuur toe die het frame in balans brengt. Het herfstgebladerte brengt warmte zonder de donkere, meer neutrale tinten van de stammen te overweldigen. Elk deel van de scène werkt samen: de reflecties, het zachte licht, de gedempte beweging van het mos. Het is het soort omgeving waarin je gemakkelijk de tijd uit het oog kunt verliezen.

Ik wilde dat de uiteindelijke foto de stille spanning zou vastleggen die deze moerassen bezitten – die mix van mysterie en vrede die je alleen ervaart als je omringd bent door eeuwenoude bomen en heel langzaam bewegend water. Er zit een emotioneel gewicht aan, maar het is zachtaardig. Het vestigt zich in een ruimte in plaats van ermee te concurreren. Als je je aangetrokken voelt tot warme kleuren, reflecterend water, rustieke texturen of natuurtaferelen die tijdloos aanvoelen, past dit beeld meestal op natuurlijke wijze in een kamer. En voor iedereen die echte fotografie op locatie waardeert, doet de authenticiteit van deze plek het meeste werk.

Dit moment kwam vooral tot stand door geduld, meer dan wat dan ook. Caddo Lake beloont iedereen die de tijd neemt om de details op te merken: de manier waarop het mos de takken verzacht, de subtiele hellingen in het water, de herhaalde vormen van de cipressenknieën. Ik verliet die ochtend het gevoel alsof ik uit een ander tijdperk was gestapt, en die sensatie is precies wat ik hier probeerde te behouden.

© Dan Kosmayer, 2021